Emigracja / imigracja do Kanady...

Czy program przeznaczony dla tymczasowych pracowników zza granicy nie kreuje siły roboczej drugiej klasy?

Maria Krajewska — Fri, 18 May 2012 19:35:50 +0000

Według najnowszych statystyk, liczba zagranicznych pracowników, podejmujących pracę w Kanadzie na czas określony wzrosła aż trzykrotnie w ciągu ostatniej dekady. Niestety, w dalszym ciągu słyszy się historie o zaniedbaniach ze strony pracodawców i łamaniu przez nich warunków zatrudnienia. Złe traktowanie pracownika, niezapłacone nadgodziny, nie wywiązywanie się z umów pracowniczych narzuconych przez kanadyjski wydział zatrudnienia, potrącanie przez pracodawcę tzw. „opłat za zatrudnienie” z pensji pracowników nie należą dziś do rzadkosci. Tylko nieliczni pokrzywdzeni decydują się na złożenie oficjalnej skargi przeciwko swojemu pracodawcy.
Taki stan rzeczy wzbudza poważne wątpliwości co do efektywności polityki prowadzonej przez Ministerstwo ds. Migracji i Obywatelstwa Kanady. Co gorsza, cierpią na tym najbardziej solidni i wiarygodni pracodawcy, którzy do tej pory cieszyli się nienaganną opinią.
W jakim kierunku, wobec tego, podąża polityka imigracyjna Kanady? Społeczenstwo kanadyjskie znane było zawsze ze swej goscinności i przychylności dla imigrantów napływających z całego swiata. Jednakże biorąc pod uwagę doniesienia o łamaniu praw ze strony pracodawców nasuwa się pytanie, czy przypadkiem polityka w zakresie zatrudniania tymczasowych pracowników nie zmierza ku utworzeniu tzw. drugiej klasy siły roboczej, pozbawionej przywileju korzystania z praw demokratycznego uczestnictwa w życiu społeczeństwa i swobodnego wyboru miejsca pracy.
Mogłoby się wydawać, że w chwili, kiedy wiele firm kanadyjskich boryka się z problemami kadrowymi, pole do popisu powinni mie własnie tymczasowi pracownicy przybywajacy zza granicy. Czy naprawdę tak jest?
Liczba przybywających zagranicznych pracowników znacznie zwiększyła się w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Rzad Stevena Harpera przewiduje wzrost popytu na siłę roboczą zza granicy i w związku z tym, w ciągu ostatnich kilku tygodni, wprowadził serię zmian, mających na celu przyśpieszenie procesu sprowadzania pracowników do Kanady.
Mając w perspektywie krótki czas oczekiwania, około 10 dni, na pozytywne rozpatrzenie wniosku o przyznanie wizy pracowniczej zagranicznemu pracownikowi, pracodawcy przyjęli ten projekt z wielkim zadowoleniem. Wciąż jednak potencjalny pracodawca musi udowodni, że poczynił wystarczające starania aby znaleź odpowiedniego fachowca wsród miejscowych kandydatów.
Coraz częsciej odzywają się głosy poddające w wątpliwoś czystoś intencji zarówno rządu konserwatywnego, obecnie sprawującego władzę, jak i samego Ministerstwa ds. Immigracji i Obywatelstwa, a także uczciwoś samych pracodawców. Nasuwa się również pytanie, czy Kanada celowo nie odstępuje od polityki zachęcajacej zagranicznych pracowników do przyjazdu do Kanady. Wielu polityków i doradców w dziedzinie polityki kadrowej uważa, że ostanie zmiany godzą nie tylko w interesy zagranicznych pracowników, ale również wpływają niekorzystnie na wizerunek samego kraju.
Zgodnie z raportem przygotowanym przez związki zawodowe, 30 pracowników przybyłych z Meksyku i Tajwanu, zatrudnionych w fabryce przetwórstwa rybnego ulokowanych było w dwóch trzy-pokojowych mieszkaniach in Wheatley, ON. żaden z nich nie śmiał złoży oficjalnej skargi, w obawie przed utratą prawa do pracy w Kanadzie.
Praktycznie w każdym sektorze gospodarki kanadyjskiej przewidywane są znaczne niedobory w polityce kadrowej. I tak dla przykładu, przemysł informacyjny, techniczny i łączności będzie potrzebował około 106 tysięcy pracowników w ciągu najbliższych 5 lat, podczas kiedy przemysł wydobywczy aż 112 tysięcy nowych rąk do pracy przed upływem 2021 roku. Podobnie przemysł budowlany przewiduje zapotrzebowanie na około 319 tysięcy pracowników. W Albercie, z liczbą ludności szacowaną na około 3,8 miliona, będzie potrzebnych około 607 tysięcy nowych pracowników w ciągu następnych 10 lat. Wielu ekspertów jest zdania, że bez zagranicznych pracowników zatrudnianych na tymczasowe kontrakty w Kanadzie, kłopoty z zatrudnieniem będą jeszcze większe.
W 2008 roku, w czasie największego popytu na siłę roboczą z zagranicy, blisko 191 tysięcy takich pracowników przyjechało do Kanady. W ciągu ostatniego roku, pomimo znacznego wzrostu stopy bezrobocia w skali krajowej, liczba przybyłej siły roboczej do Kanady nie zmalała, lecz wręcz przeciwnie, wzrosła.
Stronnicy zmian w programie dla zagranicznych tymczasowych pracowników są zdania, ze zmiany te mają na celu obronę interesów takich własnie pracowników. I tak, pacodawca chcący sprowadzi siłę roboczą z zagranicy będzie mógł skorzysta z dobrodziejstw takich zamian, jesli wyrazi zgodę na rewizję ksiąg w systemie losowym, dla potwierdzenia wiarygodności jego firmy. Jesli wykryte niedociągnięcia nie zostaną skorygowane w krótkim czasie, wówczas firma taka traci prawo do starania się o zagranicznych pracowników na okres 2 lat.
Krytycy natomiast są zdania, ze Ottawa i rządy innych prowincji Kanady prowadziły do tej pory bardzo nieudolną politykę w zakresie kontroli firm/pracodawców i ich wiarygodności, oraz zasad egzekwowania przepisów odnośnie samego programu, w rezultacie czego pracodawcy przestali obawia się konsekwencji wynikających z niepłacenia pracownikowi własciwych zarobków bądź też bezprawnego pobierania opłat za zatrudnianie zagranicznych pracowników w swojej firmie.
W swojej korespondencji, osoba reprezentująca kanadyjski wydział zatrudnienia nie potwierdziła informacji o zwiększeniu funduszy, które miałyby by przeznaczone na rewizje finansowe w takich firmach. Przyznała jednak, że nastapią zmiany w samej dustrybucji funduszy w obrębie danego programu, z większym naciskiem na egzekwowanie zobowiazań ze strony pracodawcy.
Gil McGowan, prezydent Federacji Zwiazków Zawodowych w Albercie przyznaje, ze tymczasowi pracownicy zagraniczni niewątpliwie przysparzają znacznych oszczędności swoim pracodawcom. Właśnie dzięki obecności zagranicznej siły roboczej na kanadyjskim rynku pracy, wysokoś zarobków nie wykazuje tendencji zwyżkowych, chociażby ze względu na inflację.

Możliwość wjazdu do Kanady osób karanych

Maria Krajewska — Mon, 07 May 2012 21:43:45 +0000

Według Aktu Imigracyjnego 2002 osoba ze skazaniem karnym nie może przekroczyć granic Kanady, gdyż może stanowić zagrożenie dla społeczeństwa. W większości przypadków, po upłynięciu pięciu lat od wykonania wyroku, obcokrajowiec może wystąpić do kanadyjskich władz imigracyjnych o tzw. rehabilitację . Jeśli osoba ta zostanie uznana za zrehabilitowaną, może wówczas ubiegać się o pozwolenie na wiazd do Kanady. Każda inna osoba ze skazaniem karnym na koncie musi starać się o tzw. pozwolenie na pobyt tymczasowy (ang. Temporary Residence Permit) inaczej nie będzie do Kanady wpuszczona.

Pozwolenie na Pobyt Tymczasowy

Pozwolenie na pobyt tymczasowy może być między innymi wydane osobom, które nie mają prawa wjazdu do Kanady ze względu na kryminalną przeszłość. Pozwolenie na pobyt tymczasowy nie może być mylone z wizą tymczasową (ang. Temporary Residence Visa), która wymagana jest od wszystkich osób chcących odbyć podróż do Kanady, niezależnie od przewinień dokonanych w przeszłości. „Niezrehabilitowana” osoba zatem musi wystąpić o dwa z wyżej wymienionych pozwoleń tj. o pozwolenie na pobyt tymczasowy oraz wizę tymczasową.

Każda osoba, która popełniła przestępstwo lub wykroczenie nie może wjechać tak sobie do Kanady. Jednakże wielu turystów, szczególnie z krajów wobec których wymóg wizowy został zniesiony tak jak Polska, nie zdaje sobie sprawy, że ich dawno zapomniane skazanie np. za prowadzenie pojazdów pod wpływem alkoholu, przeszkodzi im w legalnym przekroczeniu granicy z Kanadą. Niejednokrotnie zdarza się, że osoby takie zostają zatrzymane i cofnięte z lotniska lub innego portu wjazdu do kraju z którego przyjechały.

Nowy Przepis Odnośnie Pozwolenia na Pobyt Tymczasowy

Od 1 marca 2012 roku obcokrajowcy, którzy zostali skazani za popełnienie wykroczenia (pragnę podkreślić, że chodzi jedynie o wykroczenia, a nie przestępstwa) mogą uzyskać pozwolenie na pobyt tymczasowy na granicy Kanady bez konieczności ponoszenia opłaty w wysokości $200 CAN uprzednio wymaganej w takich sytuacjach. Oprócz prowadzenia pojazdu po wpływem alkoholu, do takich wykroczeń zalicza się np. skazanie za wyrządzenie szkody przeciwko własności jak wandalizm, graffiti, czy drobną kradzież. Ten przepis odnosi się jedynie do osób które składaja podanie o pobyt tymczasowy na granicy, a nie w ambasadzie kanadyjskiej.

Jeśli oficer imigracyjny zda sobię sprawę, że osoba która chce przekroczyć była kiedykolwiek sakazana karnie za drobne przewinienie, musi podjąć decyzję czy ta osoba może zostać wpuszczona do Kanady. Osoba ta musi spełnić dwa kryteria, aby starać się otrzymanie pozwolenie na pobyt tymczasowy na granicy:

1. Była skazana za wykroczenie, ale na inną karę niż na karę pozbawienia wolności (np. grzywnę)
2. Nie posiada żanych innych skazań

Jeżli oficer uzna,że osoba ta spełnia wyżej wymienione warunki, może wydać jej pozwolenie na pobyt tymczasowy równocześnie znosząc wymóg dokonania opłaty za wystawienie tego pozwolenia.

Wydanie pozwolenia na granicy jest dozwolone jedynie raz. Oficer powinien poinformować podróżującego, że zanim ponownie uda się do Kanady będzie musiał wystąpić o to pozwolenie tradycyjną drogą tzn. w kanadyjskiej ambasadzie. W tym momencie będzie również musiał ponieść koszt $200 CAN. Jeśli osoba, której uprzenio zostało wydane pozwolenie na pobyt tymczasowy na granicy, ponowi próbę przekroczenia granicy bez ważnego pozwolenia, dostanie odmowę wiazdu i zostanie zawrócona. Dlatego osoby, które w przeszłości otrzymały bezpłatne pozwolenia na pobyt tymczasowy na granicy i planują powtórną podróż do Kanady muszą liczyć się z koniecznością uzyskania pozwolenia w kanadyjskiej ambasadzie zanim w tę podróż wyruszą. Tym samym unikną przykrych niespodzianek.

Ta zmiana w przepisach jest bardzo praktyczna, ponieważ umożliwia wiazd osobom, które były uprzednio skazane. Zawsze należy skonsultować się czy ta opcja istnieje w konkretnym przypadku.

„Udawani” uchodźcy?

Maria Krajewska — Tue, 28 Feb 2012 17:20:52 +0000

Artykuł w Toronto Star krytyczny w stosunku do treści wcześniej przytoczonego materiału z National Post, zarzucający obecnemu rządowi konserwatywnemu ograniczanie aplikantom możliwości obrony swoich praw.

…All refugee claimants will have 15 days from the moment they arrive to submit a written application (in English or French) setting out the elements of their refugee claim. If they cannot find an interpreter, a lawyer or a trustworthy person who can assist them, they will miss the deadline and be deemed to have “abandoned” their refugee claim. No need to worry that a refugee might be sent back to persecution because she missed an impossible-to-meet deadline, because the minister knows she is a fraud anyway.

The legislation also lets the minister deem non-citizens as “irregular arrivals.” These designated “irregular arrivals” will be automatically detained for one year without warrant and without review. Children under 16 won’t automatically be detained — the minister will get to choose whether to detain them with their parents or wrench them away from their parents for a full year. If one of these detained refugee claimants manages to persuade a decision-maker that she is a refugee, the law will deny her the ability to reunite with family members for a minimum of five years…

Cały artykuł w Toronto Star

Skrócenie czasu rozpatrywania podań o azyl oraz inne usprawnienia imigracyjne.

Maria Krajewska — Tue, 28 Feb 2012 17:06:04 +0000

Warto zapoznać się z treścią tego artykułu opublikowanego w National Post, opisującego spore zmiany w procesie przyznawania azylu politycznego, obywatelstwa, itd.:

…To speed up the process, Mr. Kenney proposes two major changes: First, he and his department will devise a list of “safe” democratic countries in which human rights are respected and from which few real refugees are likely. If you have “fled” one of these nations and are seeking asylum in Canada, the minister and his officials will have the authority to dismiss your request summarily. Second, once dismissed, you will have little or no right to appeal. One of the reasons so many refugee claimants are able to stay in Canada so long before being turned down is that there are as many as nine levels of appeal. By the time unsuccessful applicants have exhausted all those avenues, they can be old and grey — and the system can have more trouble sending them home…

Caly artykuł: National Post editorial board: Making Canadian citizenship matter

Kanadyjska polityka imigracyna: Kto jest na liście gośći?

admin — Mon, 23 Jan 2012 23:57:18 +0000

Ciekawy artykuł w języku angielskim: Canada’s immigration policy: Who is on the guest list?

Ucz się angielskiego bo nie otrzymasz obywatelstwa

Maria Krajewska — Tue, 22 Nov 2011 22:01:11 +0000

W miesiącu październiku bieżącego roku Urząd Imigracyjny (Citizenship and Immigration Canada) ogłosił, iż Rząd Kanadyjski zastanawia się nad wprowadzeniem wymogu znajmości języka urzędowego dla osób ubiegających się o obywatelstwo kanadyjskie.

Obecnie, w celu nabycia obywatelstwa należy spełnić warunek dotyczący okresu zamieszkania w Kanadzie tj. wnioskodawca musi udowodnić, iż mieszkał w kraju przynajmniej trzy lata (1,095 dni) w ciągu ostatnich czterach, ponadto zdać egzamin z zakresu historii, geografii, symboli i wartości obowiązujących w kulturze kanadyjskiej oraz znajmości języków urzędowych- angielskiego lub francuskiego. Egzamin ten jednakże nie jest adekwatnym sprawdzianem umiejętności językowych, gdyż nie bierze pod uwagę zdolności prowadzenia konwersacji.

W przypadku jeżeli wnioskodawca nie zaliczy pisemnego testu, lub jeśli wyjdzie na jaw, że nie zna języka np. podczas interakcji z urzędnikami, osoba ta musi stawić się na rozmowę kwalifikacyjną z sędzią ds. obywatelstwa. Procedura ta stwarza pewne zawiłości, gdyż wiąże się z opóźnieniami. Ponadto, ocena znajmości języka pozostaje w gestii samego sędziego, czyli jest bardzo subiektywna.

Urząd Imigracyjny chciałby aby osoby ubiegające się o obywatelstowo przedstawili dowód na znajomość języka np. w postaci dyplomu ukończenia szkoły policealnej lub wyniku z egzaminu językowego (np. IELTS). Proponowna zmiana ma ujednolicić kryterium oceny . Zmiany te będą dotyczyć osób między 18 a 54 rokiem życia.

„Zdolność porozumiewania się nowych obywateli w językach francuskim lub angielskim jest kluczem do sukcesu. Wymóg ten zmobilizuje osoby starające się o uzyskanie obywatelstwa do nauki języka.” powiedział Minister Kenney.

Poprzez przedłożenie dowodu na znajomość języka sędziowie ds. obywatelstwa będą mogli podjąć bardziej świadomą i obiektywną decyzję. Jeżeli jednak wnioskujący nie spełni warunku językowego urząd odrzuci podanie, tym samym redukując czas procedowania innych aplikacji.

Zachęcam do złożenia podania o obywatelstwo do końca roku 2011, zanim proponowane zmiany wejdą w życie, bo stopień trudności do pokonania będzie w niedalekiej przyszłości dużo większy i może w praktyce uniemożliwić wielu osobom uzyskanie kanadyjskiego obywatelstwa i tym samym paszportu.

Imigracja do Quebec’u

Maria Krajewska — Mon, 22 Aug 2011 04:12:29 +0000

Program dla wykwalifikowanych pracowników zagranicznych.

Osoby starające się o przyjazd do Quebec’u w ramach programu dla wykwalifikowanych pracowników zagranicznych, oceniani są według odmiennych kryteriów niż wnioskodawcy, którzy planują osiedlić się na terytorium pozostałej części Kanady.

Osoby te mogą się zakwalifikować w oparciu o jakikolwiek zawód, który w Kanadzie uznawany jest za wykwalifiklowany. O ile program federalny dla pracowników wykwalifikowanych włącza w te zawody jedynie profesje z grupy 0, A i B w/g tzw. National Occupational Classification, tak program prowincji Quebec włącza w to grono również rzemiosła grupy C. Wykluczone są jedynie zawody klasy “D”, których wykonywanie nie wymaga ukończenia specjalistycznych programów (studiów), jedynie krótkoterminowego treningu w pracy.

Tak jak i w przypadku federalnego programu, wnioskodawcy muszą uzyskać odpowiednią ilość punktów, które przyznawane są w następujących kategoriach: wykształcenie, oferta pracy, doświadczenie zawodowe, wiek, znajomość języków, posiadanie rodziny w Quebec’u, cechy małżonka(i), posiadanie dzieci oraz środków finansowych. Oferta pracy nie jest konieczna, jednakże można uzyskać za nią dodatkowe punkty . Dużym plusem jest znajomość języków urzędowych, przede wszystkim języka francuskiego, co odzwierciedla skala punktowa.

Niezwykle istotnym kryterium jest wykształcenie i zawód, i tutaj należy podkreślić, że za niektóre zawody można uzyskać więcej punktów, a za niektóre mniej, w zależności od tego, na jaką profesję jest obecnie zapotrzebowanie w Quebec’u. Do pierwszej grupy zaliczone są m.in. geodezja, informatyka, inżynieria mechaniczna, pielęgniarstwo. Co więcej, niektóre zawody dają pierwszeństwo rozpatrzenia. Posiadanie dyplomu ukończenia uczelni w Quebec’u umożliwia uzyskanie większej ilości punktów.

Wnioskodawcy mogą być również wzywani na rozmowę kwalifikacyjną, w czasie której oficer może przyznać dodatkowe punkty, jeśli kandydat na imigrację rokuje duże szanse na zaadoptowanie się do życia w Quebec’u.

Poddanie się badaniom lekarskim, które wykluczą poważne choroby jak i przedstawienie nieskazitelnego wyciągu z rejestru skazanych są koniecznym elementem procedury imigracyjnej.

Sam okres rozpatrywania podań jest różny w zależności od ambasady. Uprzedzam jednak, że nie jest to procedura, której finału spodziewać się można w ciągu kilku tygodni lub nawet kilku miesięcy. Klienci muszą liczyć się z faktem, że standardowo rozpatrywanie wniosków o pobyt stały trwa średnio rok czasu.

Moje biuro służy pomocą prawną przy zakładaniu spraw o m.in. pobyt stały w programie prowincji Quebec dla zagranicznych pracowników wykwalifikowanych. Ta prowincja udziela specjalnej licencji, którą posiadam jako konsultant imigracyjny.

Zmiany w przepisach dotyczących sponsorowania małżonka

Maria Krajewska — Wed, 22 Jun 2011 02:41:13 +0000

Wielu osobom wydaje się, że ślub lub życie w konkubinacie z obywatelem Kanady (lub stałym rezydentem) są jednoznaczne z otrzymaniem pozwolenia na pobyt stały. Oczywiście prawda jest inna. Obywatel lub stały rezydent musi sponsorować swojego współmałżonka bądź partnera,
z którym żyje w konkubinacie.

Zawsze istnieje podejrzenie, iż małżeństwo lub konkubinat są fikcyjne i zostały zawarte
na potrzeby imigracji do Kanady. Do 29 września 2010 oficer mógł nie przyznać pobytu stałego, sponsorowaniej osobie, jeżeli stwierdził iż dwa wymagane przez prawo elementy występują w konkretnym przypadku tj. są silne przesłanki wskazujące, iż małżeństwo nie jest autentyczne, oraz że zostało zawarte jedynie na potrzebę pozostania w Kanadzie. Z końcem września prawo zostało zmienione, i każde podanie o sponsorstwo zostanie odrzucone jeśli oficer imigracyjny orzeknie, iż przynajmniej jeden z w/w elementów dotyczny danej pary, czyli jeśli istnieje poważna wątpliwość dotycząca wiarygodności lub intencji małżonków.

Zmiana przepisu może mieć zasadnicze znaczenie dla małżeństw, które na przykład zostały zawarte aby partner dostał pobyt, ale z czasem układ ten przerodził się w prawdziwy związek. Jeśli zatem oficer dojdzie do wniosku, iż małżeństwo nie zostało zawarte z miłości a jedynie było tranzakcją, nie będzie miał znaczenia fakt, iż dzisiaj para ta tworzy autentyczne małżeństwo. Przepis ten dotyczy wszystkich wniosków, które jeszcze oczekują ostatecznej decyzji.

Dlatego nie wolno dać urzędnikowi podstaw, by miał jakiekolwiek wątpliwości co do autentyczności związku od jego samego początku. Inaczej sprawa może być w toku przez długi czas bądź zostać rozstrzygnięta na niekorzyść zaineresowanych osób. W przypadku konkubinatu trzeba dodatkowo wykazać, że dane osoby idą wspólnie przez życie i dotrzymują wzajemnych zobowiązań przynajmniej przez jednen rok. Ponadto należy przedstawić sensowne powody, które wykluczają zawarcie związku małżeńskiego.

Cała procedura sponsorstwa jest złożona, nic nie odbywa się automatycznie. Samo wypełnienie aplikacji nie wystarczy, nawet jeśli udzielone zostały odpowiedzi na wszystkie pytania. W razie wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości małżonkowie są przesłuchiwani pod kątem prawdziwości związku. Podczas takiego wywiadu urzędnicy imigracyjni często używają różnych technik w celu ustalenia rzeczywistych relacji między małżonkami. U wnioskodawców nierzadko znacznie wzmaga się zdenerwowanie, jako że nie spodziewają się podchwytliwych i szczegółowych pytań. Zdarza się, że podają informacje sprzeczne z tym co widnieje w wypełnionych formularzach.

Właściwie każdy człowiek w obliczu gradu bardzo szczegółowych pytań może się zdenerwować i nie pamiętać istotnych szczegółów. Ponieważ mam tego świadomośc i doskonale wiem, jak zwykle przebiegają tego typu rozmowy, odpowiednio przygotowuję swoich klientów do tych przesłuchań. Mam kilkustronicową listę pytań, jakich aplikant powinien się spodziewać. Często klienci śmieją się z tych pytań i nie wierzą, że rzeczywiście mogą one paść podczas wywiadu. Ale tak się jednak dzieje, co więcej, dodam, że nawet małżonkowie z dużym stażem mają niekiedy kłopoty z odpowiedzią.

W sytuacji, gdy przyszła już decyzja odmowna, w niektórych przypadkach apelacja może wpłynąć na jej zmianę. Czasami jednakże lepiej założyć nową sprawę, niż odwoływać się od negatywnej decyzji, wszystko zależy od konkretnego przypadku.

Te sprawy, tak jak i wiele innych, z którymi zgłaszają się do mnie klienci, można przeprowadzić sprawnie i szybko, przygotowując od samego początku odpowiednie dokumenty, uzasadnienia, a także samego aplikanta do interview (jeśli zajdzie taka konieczność). Niestety, wiele osób na własnej skórze odczuwa konsekwencje, jakie niesie ze sobą nieprofesjonalne podejście do spraw imigracyjnych.