 |
 |
|
 |
 |
 |
|
Maria Krajewska, magister prawa Uniwersytetu Warszawskiego, posiada dyplom Immigration Practitioner z najwyższym odznaczeniem z Seneca College of Applied Arts and Technology w Toronto oraz 18-letnie doświadczenie w zakresie prawa imigracyjnego.
Jest licencjonowanym konsultantem imigracyjnym, członkiem Kanadyjskiego Stowarzyszenia Konsultantów Imigracyjnych (numer licencji MO41425), jedynej organizacji, która nadaje konsultantom uprawnienia do reprezentacji klientów (Canadian Society of Immigration Consultants) oraz członkiem Canadian Association of Professional Immigration Consultants (CAPIC-Executive Board).
|
 |
 |
|
 |
BADANIA MEDYCZNE W SPRAWACH IMIGRACYJNYCH BADANIA MEDYCZNE W SPRAWACH IMIGRACYJNYCH Starsi ludzi sponsorowani przez swoją rodzinę czasami nie mogą uzyskać stałego pobytu w Kanadzie. Wiąże się to z tym, że Urząd Imigracyjny wymaga przejścia badań lekarskich. Jeśli te badania wypadną negatywnie, czyli jeśli np. wykryta zostanie jakaś poważna choroba, czasami dyskwalifikuje to daną osobę z przyjazdu na stałe do Kanady. Urząd Imigracyjny stoi na stanowisku, że przyjazd nowego imigranta do Kanady nie może nadmiernie obciążyć tutejszego systemu ochrony zdrowia. Oznacza to, że osoba cierpiąca na poważną chorobę wymagałaby długiej i zarazem kosztownej opieki, na co urząd się nie godzi. Z jednej więc strony dba o podatników unikając dodatkowych wydatków. Z drugiej strony warunek pozytywnego przejścia badań lekarskich pozbawia szansy na przyjazd do Kanady osoby przewlekle chore. Może się więc zdarzyć, że osoba mieszkająca w Kanadzie nie może sprowadzić do Kanady swojej mamy, mimo że oferuje się ją tutaj sponsorować i pokrywać wszystkie koszty związanie z jej pobytem. I mimo że taka osoba nie ma już nikogo w Polsce (cała rodzina mieszka w Kanadzie) nie może tutaj przyjechać. Choroby, które wykluczają przyjazd, wydają się czasami banalne. Może to być na przykład cukrzyca. Inne choroby, które często przekreślają szanse na przyjazd do Kanady, to choroby naczyń wieńcowych, choroby nerek, choroby zakaźne oraz choroby psychiczne. Obecnie pracuję nad apelacją w przypadku osoby, która cierpi na porażenie mózgowe. Musimy pamiętać, że czasami osoby zdiagnozowane z ciężkimi wydawało by się chorobami, całkiem dobrze radzą sobie w życiu. W wielu przypadkach są więc podstawy do apelacji negatywnych decyzji. Takie przypadki oczywiście wymagają indywidualnej konsultacji z konsultantem imigracyjnym z bogatym doświadczeniem, gdyż nie każdy konsultant prowadzi takie sprawy. Niektórzy specjalizują się w wąskich dziedzinach, takich jak sponsorowanie małżonków, i nie mają doświadczenia w trudnych sprawach wymagających dużej wiedzy prawnej i doświadczenia. I choć nie jest to powszechny problem, jednak pozytywne przejście badań lekarskich jest dla wielu osób barierą nie do przejścia na drodze do uzyskania stałego pobytu w Kanadzie. Co ciekawe, jeśli na przykład jeden z naszych rodziców nie przeszedł badań, dyskwalifikuje to również drugiego rodzica. Proszę jednak pamiętać, że w przypadku sponsorowania współmałżonków lub dzieci nawet poważna choroba nie jest przeszkodą w uzyskaniu stałego pobytu. Ta sytuacja dotyczy także uchodźców (czyli ludzi zagrożonych prześladowaniem w swoich krajach). Z związku z tym uchodźca może być na przykład nosicielem wirusa HIV i będzie mógł uzyskać pobyt w Kanadzie, podczas gdy sponsorowany rodzic z chorobą nerek może takiego pobytu nie uzyskać. Konieczność przejścia badań lekarskich może się więc wielu osobom wydawać okrutną. W rzeczywistości ta procedura ma za zadanie chronić zdrowie i bezpieczeństwo Kanadyjczyków, jak również ochronić kanadyjską służbę zdrowia przed przeciążeniem. Jeśli jest więc mozliwość, że koszty leczenia sponsorowanego rodzica przekroczą 15 tysięcy dolarów w ciągu 5 lat, taka osoba nie uzyska pobytu stałego w Kanadzie. Kto musi robić badania lekarskie? Wszystkie osoby, które starają się o stały pobyt; niektórzy starający się o pozwolenie na pracę; niektórzy starający się o pozwolenie na studia na okres dłuższy niż 6 miesięcy oraz osoby przebywające w Kanadzie dłużej niż 6 miesięcy, jeśli chcą przedłużyć wizę turystyczna. Należy pamiętać, że badania przeprowadzane są tylko i wyłacznie w wyznaczonych przez Urząd Imigracyjny gabinetach lekarskich. Nie mogą być więc przeprowadzone u naszego lekarza rodzinnego, lub innego „znajomego” lekarza. Lekarz wypisuje wyniki badań na specjalnych formach. Badania są ważne przez 12 miesięcy. Jeżeli jest odmowa, aplikant ma możliwość w ciągu 60 dni przedstawić nowe dokumenty na podważenie takiej decyzji. Jeśli chodzi o niektóre zawody, bez względu na okres pobytu w Kanadzie należy przejść badania zdrowotne. Dotyczy to przede wszystkim osób pracujących w klinikach, szpitalach, studentów medycyny, nauczycieli, opiekunów młodzieży. Wszyscy oni muszą przejść badania medyczne. Zdarzają się również przypadki, kiedy osoby mają tzw. medical surveillance. Dotyczy to osób, u których wykryto nieaktywną gruźlicę. Są one pod stałym nadzorem i są sprawdzane, czy nie stały się zagrożeniem, jeśli choroba się uaktywniła. Taka sytuacja często dotyczy naszych rodaków, lub osób z Europy Wschodniej. Uchodźcy, którzy starają się o status korzystają z tzw. Interim Federal Health Program, który daje prawo do korzystania z podstawowej opieki medycznej. Można go przedłużać aż do czasu kiedy osoba, która nie nie uzyskała statusu, jest zmuszona do opuszczenie Kanady. Maria Krajewska |
|
